4 Temmuz 2011 Pazartesi

Banu’nun Rüyası


İlkokul ikinci sınıfa kadar
Yaşadığım her şeyin bir rüya olduğunu düşünürdüm.
‘Büyümüş Banu’nun Rüyası’ olduğumu...
Hiçbir şey üzmüyordu beni
Ne de olsa çoktan büyümüştüm.
Hatalarım cezalandırılamazdı,
Nasıl olsa ben bugünlerden çoktan geçmiştim.
Sonra bir gün çıkıverdim rüyamdan...
Bilmiyorum kim aldı, çekti beni?
Neden?
Çok uğraştım dönmeye
Yalvardım, yakardım ama nafile!
Koyuverdiler bir kez rüya kapısının önüne...
Şimdi ne zaman çaresiz kalsam,
Sıkılsam, daralsam, bunalsam
Kaçıveriyorum hayallere;
Belki bu sefer,
-Bu halimle- oluveririm küçük Banu’nun rüyası diye...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder