2 Aralık 2012 Pazar

Sessizlik

Bazen sessizlik beynimin içinde sanki arı kovanı...
gürültülü kalabalığıyla etrafımda dönüp duran ve her an canımı yakmaya hazır olan.

Bazen sessizlik cümlelerin içinden kaçan ve hiç susmayacakmış gibi harfsiz çığlıklar atan
her seferinde beni yakalayan ve her an canımı acıtan.

Bazen sessizlik ne kadar bağırıp çağırmaya çalışsam da beni boğan bir türlü uyanamadığım , bağırsam da duyuramadığım bir karabasan.

Her seferinde feryadım kendi sessizliğimde yok oluyor.

Hadi söyle sessizliğim
Beni kendi sesime hapseden
sözlerin neden bu kadar suskun kalıyor?


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder